HABER KATEGORİLERİ

• Anasayfa
• Suluova Gündem
• Suluova Ekonomi
• Suluova Eğitim-Kültür
• Suluova Spor
• Suluova Sağlık
• Suluova Asayiş

SULUOVA BLOKLAR

• Suluova Forum
• Suluova Firma Rehberi
• Suluova İlanlar
• Suluova Link Ekle
• Suluova Kan Bankası
• Fıkralar
• Flash Şiirler
• Z.Defteri

YAZAR EDİTÖR GİRİŞİ

• Yazar Girişi

NÖBETÇİ ECZANELER

Nöbetçi Eczane

Sayaç

Her birimiz hayatın içinde birer yolcuyuz. Üstelik ‘biz birer piyon olmaktan öte değiliz’ diyenlerin tam tersine hayatı yönlendiren başlı başına bir yöneticiyiz. Biz birer gücüz aslında karşı durulmaz birer güç, gücümüzün farkında değiliz.

        Gücümüzün farkında değiliz çünkü kendimize inanmıyoruz ki gücümüze inanalım. İnancın bittiği yerdeyiz. Ne zamanki inanırız o zaman gücüz işte, o zaman varız. İnanmadığımız sürece yokuz, hiç var olma şansımızda yok...

        Attığım her adımda, hata korkusu taşıyorsak ve eğer bu adımlarımız   hata taşıyorsa ve   bu hatalar bir şekilde başkalarının hayatlarını da etkiliyorsa,  bu hataların bize yaptırıldığını kolaylıkla söyleyebiliriz. Böylece bir satranç oyununda bir taş olmaktan dolayı, oyunda hiçbir rolümüzün olmadığını, irade dışı bırakıldığımızı savunarak kendimize bir çıkış yolu bulabiliriz, başka çıkmazlara sürüklendiğimizi fark etme den hem de…

        İnsan nasıl da kaçıveriyor diye düşünüyorum, insan gerçekten kaçmayı çok iyi biliyor üstelik, sanki akıl bize bu kaçışların nasıl yapılacağını bulabilmemiz için verilmiş.    Basit bir hata ile başlayan karmaşa, yüreğin sahibini unutuşu, aklın doğruları kaybedişi, hislerin  körelmesi ve daha pek çok şeyi yitirmemize neden olabiliyor. Taa inanca kadar gidiyor bu yitirişler.

        Zaman zaman sizlerde de olmuyor mu? Oluyordur. Bazen bu durumu karşımızdaki yapmıyor mu? Birden  bire ne oldu, ne oluyoruz demiyor muyuz? İnsanlar hatalarından bizi sorumlu tutup sıyrılmıyorlar mı? Hem de, gözleri yaşlı , ağlayarak, bu sıyrılışlarla esasında kendine inancını da yitiriyor. Karşısınınkini de…



İnancın bittiği yerde...

“Elimi attığım her yerde karanlık var!

şehir yalnızlığı sarmış dört yanımı!

ölüm! ölüm bir bilinmeyen, dipsiz kuyu!

kendimde, kendi içimde dönüşsüz kayboluyorum!

acımasız dünya! heyhaaat, tükenmiş yürekler!”

Güven de bitiyor!



Gül yüzlü sevdalara inanmak oysa, gülen gözlere inanmak...

İnsan varsa hata da var oysa, hataların varlığına inanmak...

Gece varsa gündüz de var oysa, ışığa inanmak...

Fırtına varsa durgunluk da var oysa, sükunete inanmak...

İnanmak tebessüme...

İnanmak varlığa...

O’na inanmak ve de!



sevgiyle...

(REA)…

Not: bir kısmı alıntıdır.

SON DAKİKA HABERLERİ

SİTE İÇİ ARAMA

Takvim