BAKIŞ FARKI

               Hayat ne garip, insanoğlu bir var bir de yok. Bizler varlıkla yokluk arasındaki o ince çizgide yer alıyoruz ne yazık ki. Hiçbir zaman çizginin hep varlık kısmında yer alamadık ve yer alamayacağız da. Ama insan yine de keşke ölüm denilen tabiat olayı hiç olmasa diyor. Bu elbette dengeleri bozan bir durum, ölüm olmazsa yaşamın değerini anlayamayız.

               Yaradan dünyayı, insanlığı öyle bir dengede yaratmış ki, cenin halinden bebekliğe, çocukluğa, gençliğe, yetişkinliğe, yaşlılığa ve ölüme giden süreci hiçbir kuvvet etkileyemiyor, yavaşlatamıyor, durduramıyor. Geçen zamana kimse dur diyemiyor, zaman yine kendi bildiğini yapıyor ve hiç dinlenmeden, ufak da olsa bir mola vermeden ilerliyor.

                Bu nedenle uzun gibi görünen ama esasında kısacık olan bu süre içinde gerçekleştirmek istediğimiz şeyleri gerçekleştirebilmek için elimizi çabuk tutmalı ve daha çok çalışmalıyız, zira kimse senin daha yapacağın çok işin var sana biraz daha zaman tanıyayım demiyor, diyemiyor.

               Yaşamın her evresinde yapılması gerekenler listesi de değişiyor. Yaşlılıkta düşünüldüğü gibi düşünülmüyor gençlikte, çünkü yılların verdiği bir tecrübe var işin özünde. Ancak, yaş ilerledikçe insan yoruluyor, nefes alamaz, yorgunluktan yürüyemez duruma geliyor. Tıpkı bir dağa tırmanmanın verdiği yorgunluk gibi. Evet evet, hayat tıpkı bir dağa tırmanış gibi, tırmandıkça yorgunluk biraz daha artar, nefesiniz daralır. Geriye dönme şansınız yoktur, çünkü attığınız her adımda bir önceki bastığınız yeri bulamazsınız, yerinizde de sayamazsınız, çünkü bir kez bastığınız yere ikinci kez basma şansınız yoktur. Daima ilerlemeniz gerekir. Attığınız her adım sizi biraz daha fazla yorar, ama baktığınızda görüş açınızın genişlediğini fark edersiniz, yükseğe çıktıkça aynı yerin aşağıdan daha farklı ama yukarıdan daha da farklı göründüğünü fark edersiniz. Sizden sonra gelenlere kendi geçtiğiniz yollar ve bu yollarda karşılaştığınız zorluklar, bu zorluklardan kurtulma metotlarından bahsedersiniz. O yollar size şimdikinden daha kolay gelir, çünkü görmüş ve zorlansanız da geçmişsinizdir. Önünüzde daha gidilecek çok yol, geçilecek çok engel vardır. Sizden öncekiler de size yol gösterecektir.

               İşte yaşlılık ve yaşlı bir insan da böyledir. Daima gençlere onların aynı zorlukları çekmemeleri için nasihat eder. Biz gençler de ‘’Bir musibet bin nasihatten iyidir’’ düşüncesi ile bazen kendi bildiğimizi yaparız, tıpkı o yaşlı insanın kendi gençliğinde yaptığı gibi. Bu şimdiye kadar böyle gelmiştir ve böyle de gidecektir. Önemli olan tek seferlik ve geri dönüş bileti verilmeyen hayata daha geniş bir pencereden bakabilmek ve ona göre yaşayabilmektir.

                                                                                                     ELİF DEDE