Selçuklu Sempozyumu

Bu yazıda istisnai olarak güncel bir konudan söz edeceğim. 7-8 Ekim tarihlerinde Konya Selçuklu Belediyesinin organizasyonu olan ‘Anadolu Selçuklu Şehirleri ve Uygarlığı Sempozyumu’, Konya’da Rixos Otel’de yapıldı. Cumhurbaşkanlığı’nın desteğinde Konya Valiliği, Selçuk Üniversitesi, Büyük Şehir Belediyesi, Tarihi Kentler Birliği, ve Türkiye Belediyeler Birliği’nin katkılarıyla düzenlenen sempozyuma yerli ve yabancı katılımcılar davet edildi. İçinde muhtemelen Selçuklu eserleri yer alan yerleşim yerlerinden 44 vali ve 110 belediye başkanının da davetli olduğu sempozyumda Devlet Bakanı Mehmet Aydın da güzel ve akıcı bir konuşma yaptı. Açılış konuşmaları içinde Adana Büyük Şehir Belediye Başkanı Sn. Aytaç Durak’ın konuşması da, Türkiye’de yakın geçmişte tarihimize karşı zihniyet değişikliğinin ne kadar radikal olduğunu göstermesi bakımından ilgi çekici idi. Tanzimattan gelen ve Cumhuriyet tarihimizde de varlığını uzun süre devam ettirmiş olan Batı hayranlığı çerçevesinde kendi milli ve manevi değerlerimizi küçük görme anlayışı ile geçmişimizi ifade eden her türlü değerleri ortadan kaldırma çabaları içinde yerel yönetimlerin payı oldukça büyüktü. Belediyelerimiz şehirleri imar etme adı altında ne kadar medrese, türbe, cami varsa bunları yol, meydan açma sebebi gösterilerek yıkıp ortadan kaldırmışlardı. Ayrıca, daha fazla üzüntü verici olan da şu ki, Hayrat Kütük Defteri incelendiğinde 1926 ile 1972 arasında 494 cami arsası, 722 mescit arsası, 598 cami ve 995 mescit satıldığı görülüyor. Kanunen birbirine olan mesafesi beş yüz metreden az olan iki camiden birisi yıktırıldı. Yapıların üzerindeki Osmanlıca kitabelerin kazıtılmış olması ayrı bir olaydı. Bu ve benzeri yaşananların sadece sanat tarihçilerini kahretmediği bir gerçektir.

Bugün kabul etmek gerekir ki, restorasyonun altın çağını yaşıyoruz. Türkiye’nin her yerinde tarihimize ait eserlere, geçmişle kıyaslanamayacak ölçüde hayatiyet kazandırılıyor. Bu alanda hizmeti geçenlere şükran borçluyuz.

Sempozyumun amaçları arasında şüphesiz bu topraklar üzerinde yaşayan insanımıza bir tarih şuuru kazandırmak gibi sübjektif bir hedef de var. Siyah beyaz fotoğraflara baktığımızda, Anadolu’nun neredeyse istisnasız her köşesinde medreseler veya türbelerin bir duvarına, sanki o yapının bir parçası imiş gibi yapışmış bir ev, ya da işyeri görmek mümkündür. Bugün bu görünüş büyük ölçüde ortadan kaldırılırken, dikkatli bir göz hala bir çok vakıf eserinin böyle koruma altında (!) olduğunu görecektir.

Belediyelerin ve merkezi yönetimin son yıllarda bu alandaki çalışmalarını takdir etmek gerekir. Gevaş’taki Halime Hatun Kümbetinin hemen yanına inşa edilen yapı gibi, yanlışlar hala yapılıyor. Fakat gelecek adına ümitli olmamak için sebep yok.

HABER KATEGORİLERİ

SULUOVA BLOKLAR

YAZAR EDİTÖR GİRİŞİ

NÖBETÇİ ECZANELER

Sayaç

Bu Yazarın Önceki Yazıları

Son Haberler

SON DAKİKA HABERLERİ

SİTE İÇİ ARAMA

Takvim

EN ÇOK OKUNANLAR

SON YORUMLANANLAR

İstatistikler